Konsultacje z logopedą 
Obejmują podstawową ocenę rozwoju dziecka w obszarze mowy i komunikacji oraz szczegółowy wywiad z rodzicem, ale jej forma zależy od indywidualnych potrzeb osoby poszukującej wsparcia. Spotkanie konsultacyjne kończy się podsumowaniem zebranych informacji, udzieleniem wskazówek dotyczących
zalecanego dalszego postępowania lub rekomendowanych form wspierania dziecka w środowisku domowym.

Terapia logopedyczna
Zajęcia logopedyczne mają na celu wyrównanie oraz stymulację rozwoju językowego i/lub komunikacyjnego dzieci, przy jednoczesnym wspieraniu rozwoju poznawczego. Prowadzone są w oparciu o plan terapeutyczny, który jest wynikiem wcześniej przeprowadzonej diagnozy. W trakcie terapii logopedycznej łączone są różnorodne metody pracy dostosowane do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestników. W zależności od wieku dzieci zajęcia trwają 45 lub 25 min.

Celem terapii jest:
-rozbudowanie mowy czynnej, a także biernej,
-usprawnienie motoryki narządów mowy,
-korygowanie wad wymowy,
-poprawienie jakości funkcji językowej, oddechowej, a także fonacyjnej
-wypracowanie alternatywnych metod komunikacyjnych

NEUROLOGOPEDA

Konsultacja z neurologopedą
Badanie neurologopedyczne
Podczas wizyty przeprowadzany jest wywiad z rodzicem, analiza dokumentacji medycznej oraz obserwacja dziecka podczas zabawy z nim (w przypadku dzieci młodszych i niemówiących) lub badanie artykulacji i narządów mowy (w przypadku starszych dzieci) oraz wstępna ocena dysfunkcji. Proponowana jest dalsza
ścieżka postępowania (np. dodatkowe badania, terapia, kolejna wizyta).

Terapia neurologopedyczna
Na podstawie diagnozy neurologopeda opracowuje indywidualny plan terapii. Plan ten zwykle zawiera ćwiczenia usprawniające motorykę narządów mowy oraz metody stymulujące rozwój mowy i komunikacji. W zależności od potrzeb dziecka, może również obejmować terapię zaburzeń połykania, technik wspomagające komunikację oraz ćwiczenia integracji sensorycznej.

 Terapia neurologopedyczna skierowana jest do dzieci i niemowląt z następującymi objawami:
-brak odruchu ssania/innego odruchu facjalno – oralnego bądź słabą lub zbyt intensywną reakcję na bodziec go aktywizujący, odmawianie przyjmowania pokarmów,
-trudności ze ssaniem, gryzieniem, żuciem i przełykaniem (krztuszenie się),
-niechęć do twardych pokarmów (lub przy zmiennej konsystencji),
 – nadmierne ślinienie,
-stale rozchylone usta, co może mieć związek z wiotkością żuchwy z dysfunkcją
-oddychania lub nieprawidłowym napięciem mięśniowym,
-brak rozumienia poleceń,
-nieprawidłowości w rozwoju mowy.